Paarden als spiegel van de ziel

Dat klinkt zweverig he, ‘Paarden als spiegel van de ziel’.

Deze zin ken ik al een langere tijd, ik heb ook dit boek gelezen trouwens. Ik vond het een mooi boek om maar kon er niet direct iets mee.
De laatste tijd denk ik er meer en heb ik de volgende vragen: ‘Waarom is Gwen in mijn leven?’ ‘Waarom vind ik het zo moeilijk bepaalde zaken met haar te voltooien?: Maar ook: ‘Waarom val ik steeds terug in oude gewoonten?’ ‘Zou Gwen mijn pure spiegel zijn en wil ik er niet in kijken?’

Confronterend

Ik denk eigenlijk wel dat die laatste vraag erg tekenend is. De laatste tijd merk ik weer dat ik regelmatig even een terugval heb in mijn energie. Ik heb dan eindelijk weer 80% terug en gebruik dan het liefst weer 110% omdat ik allemaal dingen wil doen en ik niet graag ergens: ‘Nee’ tegen wil en kan zeggen. Het is natuurlijk erg interessant om te weten te komen waarom ik daar zoveel moeite mee heb, ik denk dat ik daar nog wel even tijd voor nodig heb om echt te kunnen gaan geven op deze vraag.

Maar wat heeft dat nu met Gwen te maken? Nou, veel. Ik zie namelijk best vaak dat Gwen ‘nee’ zegt en ik dan zeg: ‘ja wel’.  En mijzelf dan weer afvragen waarom mijn paard niet blij naar mij toe komt in de weide? zo maar een gedachte: ‘Ja, maar ik doe toch Parelli en ik doe leuke dingen met haar dus…’.
Het is maar een seconde dat deze gedachte in mij opkomt maar het zegt wel duidelijk dat ik het niet helemaal heb begrepen ;). Want ja, Gwen geeft er echt niet om wat voor een methode ik wel niet naleef als ik dit niet laat voelen. Ik lijk wel eens compleet mijn gevoel af te sluiten wanneer ik bij Gwen ben en ga vooral ‘dingen doen’. Dit is ook heel erg tekenend voor hoe ik ben met mijzelf in het dagelijks leven en dit realiseer ik mij lang niet altijd. Ik vraag mij wel eens af waar ik mijzelf dan ben kwijt geraakt, voor mijn gevoel kon ik dit met Wonder namelijk wel. Gevoel leggen in wat ik bedoel, naar haar luisteren en samen puzzelen.

 

Besef

Maar vandaag kwam dus dat besef, het gevoel. Dat is positief toch? Maar dan wordt het nu ook echt tijd er iets mee te gaan doen. Ik moet wel zeggen, na dit besef raakte ik weer een stukje open, zo introvert als ik begon vandaag, ik kon even weer iets loslaten.

Basis

Vandaag ben ik dan ook begonnen met het repareren van de gaten in onze basis. Gwen liep weg toen ik de weide in kwam maar de rest ging ook direct naar achter, in de hoop dat ik het draadje zou verzetten. Ik besloot daarom dit niet persoonlijk op te vatten. Rustig liep ik met de pony’s mee en benaderde Gwen opnieuw, ze stond open voor mij en liet zich gewillig halsteren. Als voornemen had ik ook ‘niet pushen, uitnodigen en wachten’ dit klinkt misschien heel vanzelfsprekend en ik vind ook dat het vanzelfsprekend moet zijn. Maar ergens, toen ik die Marit verloor, ben ik dat stukje ook kwijt geraakt. Vandaag had ik het, ik kon uitnodigen en wachten. Samen liepen Gwen en ik naar de longeerbak. Daar brak wel ons lijntje, geeft niet.

Lieve Gwen is heel erg ‘herd-bounded‘ en besefte dat zij alleen was. Ik heb dit gedrag eerst geobserveerd en toen ben ik eerst mee gaan bewegen, normaliter zeg ik: ‘Nee, niet rennen’ of ‘Nee, let op mij’ maar echt uitnodigend klinkt dat niet he?

Geduld

Ik heb gewacht tijdens het mee bewegen en toen ik een sprankje: ‘Weet jij het?’ bij Gwen zag ben ik wat kleine dingen gaan vragen. ‘Kun je nu van hand veranderen?’ ‘Zullen we even stil staan?’ ‘Kun je ook achterwaarts?’ allemaal kleine vragen en deze gaven echt een grote verandering. Doordat ik heb gewacht kon ik ook echt gaan communiceren met Gwen ‘Zullen we nu in galop?’ of ‘Kun jij nu je achterhand verplaatsen’ ‘En je voorhand?’
Dit resulteerde in een relaxed ontspannen paard en baas. We zijn maar 15 minuten bezig geweest, toen besloten Gwen naar het nieuwe verse gras weg te brengen, niet vooraan in de weide alles los en gaan, nee. Netjes met Gwen mee gelopen, eerst een paar happen gras laten eten en toen halster af. Gwen bleef even bij mij en ging toen samen met haar beste vriendje eten.

Dank je wel Gwen, dat jij mijn spiegel bent. En sorry dat ik zo hardleers ben.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *