Wie ben ik

IMG_2227bb

Mijn naam is Marit Bekhuis, ik ben geboren in Woerden en na een aantal jaar met mijn ouders en broers naar Bodegraven verhuisd, waar ik nu nog steeds woon. Ik ben opgegroeid in een gezin met nog 3 andere kinderen, 2 broers en een zusje. We zijn vanuit huis uit opgegroeid met dieren en de liefde voor hen zit dan ook diep in mij.
Met mijn achtste verjaardag gingen we op vakantie naar Oostenrijk, daar raakte ik in aanraking met paarden en toen is het allemaal begonnen. Na die vakantie waarin ik af en toe op de pony mocht rijden bracht ik uren door op de plaatselijke manege, ik ging mensen helpen met klusjes en zo raakte nog meer in contact met deze prachtige dieren.

Op mijn negende verjaardag kreeg ik paardrijlessen cadeau en daar was ik dol gelukkig mee, ik heb een jaar op de manege mogen rijden tot het op een gegeven moment niet meer kon. Ik bleef wel komen, ik bleef helpen en zo mocht ik vaak van andere mensen even op hun paard zitten, dol gelukkig was ik dan.

Omdat ik graag meer wilde leren over het verzorgen van de paarden maar ook het trainen begon ik met de zoektocht naar een verzorgpaard, mijn eerste vond ik rond mijn elfde jaar. Ik mocht een paard van 1.70 meter hoog verzorgen, deze was al tot en met de Z2 in Dressuur opgeleid. Daar mocht ik mee rijden in de weide en bak ook lessen mocht ik met hem volgen. Bij hem stonden nog 2 andere paarden die ik ook mocht verzorgen en zo nu en dan ging ik mee op buiten rit, gouden tijden.

Toen ik wat ouder was, kreeg ik andere behoeften ook op gebied van paarden, ik ging helpen op een boerderij en daar stond een Shetlander hengst waar ik direct al dol op was, het was niet altijd makkelijk met hem te lopen, hem te poetsen of überhaupt iets van hem te willen, maar het lukte. Achteraf gezien was ik toen al redelijk met Natural Horsemanship bezig, al kende ik dat niet eens.

In die periode heb ik ontzettend veel verschillende paarden verzorgd, voornamelijk liep ik er naast, een enkele keer zat ik er op. Helaas heeft het hebben van verzorgpaarden en pony’s ook nadeel, ze kunnen verhuizen, je bent niet meer nodig of het klikt toch niet meer met eigenaar waardoor je er mee moet stoppen. Uiteraard kreeg ik om die reden steeds meer en meer de wens een eigen paard of pony te kopen.

In 2010 was het dan eindelijk zo ver, ik heb toen mijn eerste eigen pony gekocht: Wonder.
Wonder deed haar naam eer aan, ze was echt fantastisch, vlak voordat ik Wonder leerde kennen ben ik in aanraking gekomen met Parelli Natural Horsemanship en besloot dat wil ik gaan doen als ik een eigen paard heb en zo geschiede.

Helaas heb ik op 04 december 2014 afscheid van haar moeten nemen. Wonder haar lijf was compleet op en leefde dagelijks met pijn, uit het oog maar nooit uit het hart.

Met de tijd heb ik ontzettend veel geleerd van dit super mooie systeem en ik kan het ook echt iedereen aanraden, niet alleen met de paarden heb ik veel geleerd maar ook op persoonlijk gebied heb ik mij kunnen ontwikkelen. Naast het mentale gedeelte heb ik ook grote interesse in het werken voor het fysieke gedeelte van het paard.

Voor mij is het werken met paarden niet meer gebaseerd op het aanleren van een kunstje.  Werken met paarden is voor mij het leven in het hier en nu.